Zaczęło się od telefonu. Zwykłego, jakich dziesiątki odbiera się w ciągu tygodnia. Numer nieznany, ale nic podejrzanego – ot, kolejna sprawa do załatwienia. Mężczyzna z powiatu karkonoskiego odebrał bez wahania.
Po drugiej stronie odezwał się spokojny, rzeczowy głos. Przedstawił się jako radca prawny. Mówił pewnie, używał fachowych sformułowań, nie podnosił tonu. Nic w tej rozmowie nie było przypadkowe. Wręcz przeciwnie – wszystko sprawiało wrażenie dopracowanego.
– Sprawa jest pilna – usłyszał.
Takie zdania zawsze działają podobnie. Wprowadzają napięcie, skracają dystans, wyłączają chłodne myślenie. Rozmowa trwała dłużej niż kilka minut. Były kolejne telefony, doprecyzowania, tłumaczenia. Każdy element układał się w logiczną całość. Nie było miejsca na chaos.
Z czasem pojawiły się konkretne instrukcje. Przelewy. Kilka, na wskazane konto. Wszystko „na już”, bo – jak tłumaczył rozmówca – zwłoka mogła pogorszyć sytuację. Mężczyzna działał więc szybko. Tak, jak oczekiwał tego ktoś po drugiej stronie.
W którymś momencie padła też prośba o dane karty. Niby formalność, niby konieczna do „zamknięcia sprawy”. To był moment, w którym granica została przekroczona, choć wtedy jeszcze tego nie widać było wyraźnie.
Pieniądze znikały stopniowo. Najpierw przelewy, potem kolejne transakcje, już bez jego udziału. Kiedy zorientował się, że coś jest nie tak, było za późno.
Ponad 40 tysięcy złotych. Tyle wyniosła cena zaufania.
10 kwietnia zgłosił się do komisariatu w Kowarach. Opowiedział całą historię – od pierwszego telefonu po moment, w którym zobaczył saldo konta. Funkcjonariusze nie byli zaskoczeni. Podobne sprawy pojawiają się coraz częściej, choć schemat bywa różny.
Dziś oszuści rzadko działają chaotycznie. Budują wiarygodność krok po kroku. Podszywają się pod prawników, urzędników, pracowników instytucji. Wiedzą, jak mówić, żeby brzmieć przekonująco. Wiedzą też, kiedy przyspieszyć – właśnie wtedy, gdy pojawia się presja czasu.
W tej historii nie było spektakularnych momentów. Żadnych nagłych zwrotów akcji. Raczej spokojne, konsekwentne prowadzenie rozmowy. I decyzje podejmowane jedna po drugiej.
Policja apeluje o ostrożność, choć – jak przyznają sami funkcjonariusze – w praktyce to nie zawsze wystarcza. Bo kiedy ktoś po drugiej stronie brzmi wiarygodnie, a sytuacja wydaje się pilna, łatwo zrobić ten jeden krok za daleko.
A potem zostaje już tylko cisza w słuchawce i pytanie: kiedy dokładnie wszystko wymknęło się spod kontroli.
Artykuł napisany po materiałach prasowych Policji w Jeleniej Górze, przesłanych przez
podinspektor Edytę Bagrowską
